تبلیغات
رایحه قم - پیامبر در معراج چه دید؟
پیامبر در معراج چه دید؟
هجرت حضرت معصومه (علیهاالسلام) و رفتن ایشان به قم، نقطه عطفی در سیر تكاملی تاریخ مذهبی، فرهنگی این شهر است. طلوع آفتاب وجود او بر افق قم، خاك این سرزمین را نورباران ساخت. از جای جای قدم‌ های مباركش چشمه‌ های خیر و بركت جوشید و رودی از نور بر این گستره، روان ساخت.هجرت آن حضرت به قم، روایاتی را كه درباره جایگاه این سرزمین و مردمش از سوی پیامبر (صلی الله علیه و آله) و ائمه اطهار (علیهم السلام) صادر شده بود تفسیر كرد؛ و چه زیبا تفسیر كرد این سخن پیامبر اكرم در وصف قم را:«در آن شب كه مرا از این كلبه غبری برگرفتند و بر گنبد خضرا بالا بردند، در آسمان چهارم، قبّه‌ ای را تابان دیدم كه به سان استبرق سبز می‌ درخشید. به جبرئیل گفتم: این قبّه كه زیباتر از آن در آسمان چهارم مشاهده نكردم چیست؟!

جبرئیل گفت: دوست من! این صورت و سیمای شهر قم است!»(1)

آن فروزندگی با حضور عرشی فاطمه معصومه علیهاالسلام، نمایان شد و سرزمین قم را آسمانی ساخت و آبشار نوری از آسمان بر آن جاری شد.حال جای این سؤال است كه آن هنگامه قدسی، كه فاطمه معصومه (علیهاالسلام) به خاك قم قدم نهاد، چه رستاخیزی برپا گردید؟ مردمی كه دلباخته اهل بیت (علیهم السلام) بودند و به پاس این دلدادگی، شاعری را كه قصیده‌ ای در مدح اهل بیت علیهم السلام سروده بود مقدمش را گرامی داشتند و بر سر و روی او درهم و زعفران نثار كردند،(2) هنگام ورود حضرت فاطمه معصومه (علیها‌السلام) به شهر قم، چه غوغایی برپا كردند و چه فضای مهروشی آفریدند!

و چه زیبا تفسیر كرد این سخن پیامبر اكرم در وصف قم را:«در آن شب كه مرا از این كلبه غبری برگرفتند و بر گنبد خضرا بالا بردند، در آسمان چهارم، قبّه‌ای را تابان دیدم كه به سان استبرق سبز می‌درخشید. به جبرئیل گفتم: این قبّه كه زیباتر از آن در آسمان چهارم مشاهده نكردم چیست؟!

جبرئیل گفت: دوست من! این صورت و سیمای شهر قم است!»

بی گمان، همه فریاد بر آوردند: خوش آمدی، مقدمت مبارك. ای جلوه زهرا، گل موسی و خواهر رضا (علیهم السلام).

رواق منظر چشم من آشیانه توست                       كرم نما و فرود آ كه خانه خانه توست

قمی‌ها، حضرت فاطمه معصومه را بسیار خوب می‌شناختند. او بانوی موعود بود. حضرت امام صادق (علیه السلام) سال‌ها پیش از تولدش از او خبر داده بود و قمی‌ها سال‌ها منتظر زیارت او بودند.از سوی دیگر، حضرت فاطمه معصومه (علیهاالسلام) مردم قم را خوب می‌شناخت و بارها در خانه امام كاظم علیه السلام، مردم قم و سرزمین قم یاد و تكریم شده بود.اینگونه است كه باید گفت: موكب حضرت فاطمه معصومه (علیها السلام) در دریایی از عشق و مهر و صفا در حالی كه زمام شتر آن مكرّمه بر دوش موسی بن خرزج، بزرگ قمی‌ها بود، وارد قم شد و به سوی سرای موسی بن خرزج رهسپار گردید.

عطر حضور شفیعه روز جزا، فضای قم را بهشتی ساخت و فروغ زهرایی او دیدگان را روشن نمود.پاك‌سرشتان قم، گروه گروه به استقبال او شتافتند و قداست و جلالت فاطمه (علیهاالسلام) را ثنا گفتند و شكوه حضرت فاطمه زهرا (علیهاالسلام)، آن بانوی آسمانی را در افق جمال و جلال این بانو به نظاره نشستند.عطر حضور شفیعه روز جزا، فضای قم را بهشتی ساخت و فروغ زهرایی او دیدگان را روشن نمود.پاك‌سرشتان قم، گروه گروه به استقبال او شتافتند و قداست و جلالت فاطمه (علیهاالسلام) را ثنا گفتند و شكوه حضرت فاطمه زهرا (علیهاالسلام)، آن بانوی آسمانی را در افق جمال و جلال این بانو به نظاره نشستند.

جای جای قم، غرق شادی و سرور بود. فریاد شادباش، همه جا طنین افكنده بود؛ گویی كه كوثر ولایت در این سرزمین جاری گشته و شاخسار طوبای بهشتی بر این شهر سایه افكنده بود؛ ولی افسوس كه حضرت فاطمه معصومه (علیهاالسلام) بیمار بود. مردم قم و دانشوران صحابی در حالی كه حضور دخت آفتاب را به شهر، شادباش می‌گفتند، از دیدگانشان، سرشك غم جاری بود. آنان در آتش اندوه و ماتم می‌سوختند؛ زیرا می‌دانستند به زودی این كوكب درّی در سرزمین سبزپوشان شیعی غروب خواهد كرد و آنان را به فراق ابدی مبتلا خواهد نمود.حضرت فاطمه معصومه (علیهاالسلام) 17 روز در قم،(3) در سرای موسی بن خرزج به عبادت مشغول بود. محل عبادت آن بانوی بهشتی، امروزه به «بیت النّور» معروف است و در مدرسه ستّیّه - میدان میر قم - قرار دارد.

اگر وفات حضرت فاطمه معصومه (علیهاالسلام) 10 و یا 12 ربیع الثانی باشد، بدیهی است كه سالروز ورودش به حرم اهل بیت علیهم السلام 23 و یا 25 ربیع الاول بوده است.

پی‌نوشت‌ها:
1- بحارالانوار، ج 60، ص 207/ تاریخ قم، ص 96/ اختصاص، مفید، ص 101، به تصحیح علی اكبر غفاری.

2- اشاره به داستان «دعبل خزاعی» است.
3- مدت اقامت و حیات حضرت فاطمه معصومه (علیهاالسلام) در قم، شانزده روز ذكر شده است. (بحارالانوار، ج 60، ص 219).

منبع:
قم در عصر حضور ائمه و غیبت صغری، غلامعلی عباسی، با تصرف .