تبلیغات
رایحه قم - مطالب مقالات

زینب امام رضا علیه السلام

نویسنده :مستور
تاریخ:شنبه 16 اردیبهشت 1396-11:39 ق.ظ

می گویند قریب یک سال پس از هجرت امام رضا(علیه السلام)، از مدینه به خراسان، به قصد دیدار برادر؛ بار سفر پیچید و به علت غلبه بیماری بر آن وجود شریف، به خصوص در این دیار رحل اقامت افکند و جان به جان آفرین تقدیم نمود و مرقد مطهر خود را زیارتگاه شیعیان و شیفتگان اهل بیت عصمت و طهارت(علیه السلام) قرار داد.

دیدار برادر، آن هم برادری شفیق و یگانه، بسیار شوق انگیز است، ولی یقیناً هدف باید بسیار بالاتر از این بوده باشد که کسی چنان غریبانه، آثاری چنین عظیم در درازای زمان با خود همراه آورده است. در این میان، تاریخ اگر چه همه واقعیتها و حکایتهای خود را برای آیندگان حفظ نکرده و جزییات سفر آن بزرگوار را بیان ننموده است، اما چه باک که با انتساب و اتصال این مقام عالی قدر به خاندان ولایت و امامت(علیه السلام)، طریق شناخت و معرفت آن وجود گرامی، چندان مشکل نخواهد بود.



ضمن آنکه با مشاهده این خبر و اخبار دیگری در این ردیف که بیان می کند «هارون الرشید»، خلیفه منحوس عباسی، سالیان دراز امام موسی بن جعفر(علیه السلام) را به زندان افکند و یا دیگر ملعون پس از وی، ولایت عهدی را بر امام علی بن موسی الرضا(علیه السلام) تحمیل نمود و یا... گهگاه گمان می رود که موضع معصومین بزرگوار در برابر خلفای جور زمان خود غیرفعال بوده است، اما با نگرشی عمیق تر، در صبر طولانی آنان، چیزی جز کثرت اشتیاق تاریخی اقامه کلمه حق و کثرت محبت بر هدایت تاریخی نسل بشر نمی بینیم.

ادامه مطلب...

نوع مطلب : مقالات 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

چشمه پاسخ

نویسنده :مستور
تاریخ:جمعه 1 بهمن 1395-11:34 ق.ظ

توسل صدرالمتألهین
ملاصدرا، از علمای ربّانی و حکمای بی نظیر قرن یازدهم ه‍. ق (1050 ه‍. ق، وفات در بصره) است. وی مدتی از عمر شریف خود را در کَهَک قم سپری نمود و مشغول تألیف بعضی از کتاب های خود چون اسفار اربعه بود. هر وقت برایش مشکل علمی یا مطلب مبهمی پیش می آمد، به قم آمده، به حرم مطهّر حضرت معصومه(س) مشرف می شد و با توسّل به آن حضرت استمداد از او مشکل علمیش آسان و حل می شد.

شیفتگی علامه طباطبایی
علامه شهید مطهّری، هرگاه نام مرحوم علامه طباطبایی را به زبان می آورد، می گفت: روحم به فدای او باد. یکی از دانشمندان از استاد مطهّری پرسید: دلیل این همه تجلیل و احترام شما از علاّمه طباطبایی چیست؟ استاد مطهّری در پاسخ گفت: من فیلسوف و عارف بسیار دیده ام و احترام من به علاّمه طباطبائی به خاطر فیلسوف بودن ایشان نیست، بلکه از این جهت است که او عاشق و دلباخته ی اهل بیت(ع) است. چرا که علاّمه طباطبایی در ماه رمضان روزه ی خود را با بوسه بر ضریح مقدّس حضرت معصومه(س) افطار می کرد. ابتدا پیاده از منزل تا حرم مطهّر (با توجّه به آن سنین پیری و دوری راه) مشرف می شد. ضریح مقدّس را می بوسید، سپس به خانه می رفت و غذا می خورد.»

امام خمینی رحمه الله در کنار مرقد حضرت
امام خمینی (قدس سره) آن گاه که در قم ساکن بود و هرگاه که به قم می آمد، با نهایت خضوع نسبت به مقام بلند حضرت معصومه(س) در کنار مرقدش حاضر می شد و متواضعانه به او متوسّل می گشت و با اشتیاقی ویژه، ضریح مطهّر حضرت معصومه(س) را می بوسید. امام خمینی رحمه الله مقام آن حضرت را آن قدر ارجمند می دانست که در یک قصیده ای شامل 44 بیت حضرت معصومه(س) را با حضرت زهرا (س) مقایسه کرده و هر دو را یکنواخت ستوده است که بیانگر بزرگی شأن این بانوی بزرگوار است.

منبع : دیدار آشنا - آبان 1388 - شماره 109


نوع مطلب : مقالات 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

بانوی حرم کبریا

نویسنده :مستور
تاریخ:شنبه 20 آذر 1395-12:02 ب.ظ

منت ز بخت دارم و نصرت ز كردگار

كافكند در دیار قمم روزگار، بار

خوش بار یافتم به حریمى كه جبرئیل

بى ‏اذن خادمان به حریمش نجسته بار

این بارگاه بضعه باب الحوائج است

كز وى رواست، حاجت مخلوق روزگار

این پیشگاه فاطمه بنت موسى است

كز بعد فاطمه به زنان دارد افتخار

خارى اگر خلد به كف پاى زائرش گیرد

ملك، به سوزن مژگان، ز پاش خار

دختر بدین جلال، نپرورده مام دهر

دختر بدین مقام، نیاورده روزگار

چشم فلك ندیده و نشنیده گوش دهر

دختر بدین جلالت و بانو بدین وقار

اى بانوى بلند مقام فلك جناب

اى خانم رفیع مكان بزرگوار

هم دختر امامى و هم خواهر امام

هم عمه امامى و هم نور هشت و چار

تنها نه چشم من به در توست منتظر

چشم دو عالم است ‏بر این در، به انتظار

اى والى ولایت عصمت! به عصمتت

چشم كرم ز بنده این آستان، مدار

مسكین «طرب‏» ز درگه لطفت كجا رود؟

امیدوار بر توام، امید من بر آر


طرب اصطهباناتى


نوع مطلب : مقالات 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

بركات ورود حضرت معصومه علیها السلام به شهر قم

نویسنده :مستور
تاریخ:یکشنبه 30 آبان 1395-10:45 ق.ظ

حضرت فاطمه معصومه علیها السلام در روز اول ذیقعده سال 173 قمرى در مدینه منوره دیده به جهان گشود. پدر بزرگوار آن حضرت، امام موسى كاظم علیه السلام و مادر گرامى ‏اش حضرت نجمه خاتون مى ‏باشد، كه بعد از تولد حضرت رضا علیه السلام به «طاهره‏» ملقب گردید. (1)

بنابراین حضرت معصومه علیها السلام با امام رضا علیه السلام خواهر و برادر ابوینى هستند. در سال 201 قمرى در پى انتقال اجبارى امام رضا علیه السلام به خراسان، حضرت معصومه علیها السلام بعد از یك سال تحمل دورى برادر بزرگوارش از مدینه منوره عازم خراسان گردید. از آن جایى كه حضرت فاطمه معصومه علیها السلام پیام آور فرهنگ و معارف اهل بیت علیهم السلام و مدافع مظلومیت امامان شیعه و تداوم بخش راه پدر بزرگوارش در مبارزه با طاغوت‏هاى زمان بود، عوامل حكومتى بنى عباس، در شهر ساوه به كاروان حامل آن حضرت حمله كرده و همراهان آن حضرت را به شهادت رساندند. حتى طبق نوشته استاد محقق شیخ جعفر مرتضى عاملى در كتاب حیاة الامام الرضا علیه السلام، آن حضرت را نیز مسموم نمودند (2) .

حضرت فاطمه معصومه علیها السلام بر اثر مسمومیت و شدت غم و اندوه در شهر ساوه بیمار گردید و فرمود: مرا به شهر قم ببرید؛ زیرا از پدرم شنیدم كه مى ‏فرمود: شهر قم مركز شیعیان ماست (3) .

براى همین حضرت معصومه علیها السلام در 23 ربیع الاول سال 201 قمرى به شهر قم وارد شده و مورد استقبال عده زیادى از مردم مشتاق و شیفته اهل بیت علیهم السلام قرار گرفت. آن بزرگوار بعد از 17 روز اقامت در منزل موسى بن خزرج كه به «بیت النور» شهرت یافت، در دهم ربیع الثانى سال 201 هجرى دیده از جهان فرو بسته و در «باغ بابلان‏» محل فعلى مزار آن حضرت دفن گردید.

شهر قم قبل از ورود حضرت معصومه علیها السلام
قم قبل از اسلام به صورت چند قلعه بوده كه عده ‏اى زرتشتى و یهودى در آن زندگى مى‏ كردند. بعد از اسلام با آمدن اشعرى ‏ها (كه اصالتا شیعه و یمنى تبار بوده ‏اند)، كم كم این سرزمین توسعه یافت. در اوائل قرن اول و در سال 23 هجرى شهر قم توسط لشكر اسلام فتح گردید و رفت و آمد مسلمانان عرب به قم آغاز شد. نخستین كسانى كه از اشعرى ‏ها به قم آمدند عبدالله بن سعد و عبدالله احوص و عبدالرحمن و اسحاق از فرزندان سعد بن مالك بن عامر اشعرى بودند و به این ترتیب ارتباط شیعیان خالص علوى با قم برقرار شده و مامن شیعیان گردید. از آن زمان مردم قم به مذهب اهل بیت علیهم السلام علاقه خاصى پیدا كرده و به همین جهت مورد سختگیرى و بى مهرى خلفاى حاكم و ستمگر عصر خود بودند.

شهر قم قبل از ورود حضرت معصومه علیها السلام از آبادانى ظاهرى بى بهره بود و اهالى شیعى مذهب آن در اثر بى ‏توجهى حاكمان مورد آزار و اذیت‏ بودند، اما از لحاظ ایمان و اعتقاد مذهبى، این شهر بهترین فضاى معنوى را داشته و زمینه پذیرش اهل بیت پیامبر صلى الله علیه و آله و یاران با وفاى آنان در این منطقه كاملا فراهم بود.(4)

ادامه مطلب...

نوع مطلب : مقالات 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

معصومه(س)؛ فاطمه ای دیگر

نویسنده :مستور
تاریخ:یکشنبه 30 خرداد 1395-08:02 ق.ظ

اول ذی القعده 173ه. ق؛ ولادت حضرت معصومه
تاریخ، به گمنامی او کمتر سراغ دارد. محذرّه ای که اگر چه دارای بارگاه با شکوه و باجلالی است، امّا قدرش برای بسیار از محبان اهل بیت (ع) نا شناخته است. بسیاری از ما آگاهی بسیار اندکی از وجود مقدسش داریم. که شاید سالگشت ولادت مبارکش، فرصت مغتنمی برای افزایش آگاهی ما نسبت به حضرتش و به تبع آن کسب معرفت بیشتر، به وجود خجسته اش باشد.



معصومه، فاطمه ای دیگر
بنا به نظر مشهور، در اول ذیقعده ی سال 173ه. ق، مدینه ی طیبه، تولّدش را جشن گرفت. در آغوش پر مهر امامت و ولایت؛ در آغوش امام موسی الکاظم (ع). مادر گرامی اش نجمه (تُکْتَم)، مادر امام رضا (ع) می باشد. شاید علّت علاقه ی وصف ناشدنی این خواهر و برادر نسبت به هم، به خاطر این اتفاق خجسته ی نَسَبی باشد.نجمه خاتون، اهل مغرب بود. مغرب در اصطلاح جغرافیای آن روز به سه معنی اطلاق می شد: شمال آفریقا، مراکش و اروپا.

نامش را فاطمه گذاردند که بعدها با تولّد دختران دیگر موسی بن جعفر (ع) که بر آن ها نام فاطمه نهاده شد، به فاطمه ی کبری معروف شد. لقبش معصومه است و قدر و جلالش به گونه ای است که علما و بزرگان دین از او به کرامت و نجابت فراوان یاد می کنند.شیخ عبّاس قمی (ره) در مورد ایشان می فرماید:«...اما دختران موسی بن جعفر (ع)؛ به حسب آنچه به ما رسیده، افضل آنها سیده ی جلیله ی معظمه، فاطمه ی کبری، معروف به حضرت معصومه (س) است که در قم مدفون است...».

ادامه مطلب...

نوع مطلب : مقالات 



  •